Met meneer Hub naar ‘Still Life’

De oude fabriek is licht en schoon en opnieuw ingericht. Het is stil, de kantmachines rusten even. Ze wachten op het moment dat ze hun kunnen weer mogen demonstreren. Ik loop langs de grijze historische figuren die de verhaallijn van de rijke textielhistorie van Horst en omgeving vertellen.
Ik groet Andreas Coumans (meneer Hub) en vertel hem wat ik kom doen. De stichter van de Kantfabriek reageert enthousiast en wil graag mee. Nu komt hij eindelijk te weten wat er allemaal achter zijn rug plaatsvindt.

Ik help hem uit zijn stoel en we schuifelen gearmd naar de tentoonstelling achter in de hal.
Hij heeft geen stem. Toch heeft meneer Hub genoeg te vertellen. Hij moppert ook. Hij is blij dat hij zijn machines weer hoort , maar ze maken veel te weinig productie. Ik vertel hem dat zijn fabriek nu een museum is en over de nieuwe tentoonstelling. Die is het resultaat van de wereldwijde wedstrijd die de firma Pfaff uitschrijft voor kunstenaars die met gewone huisnaaimachines deze keer het thema ‘Still Life’ expressie hebben gegeven.
‘Het rijtje appels vind ik erg mooi, het zijn echte oogappels. Ik vind ze mooier dan die toren lekkere taartjes. Snoepen is niet gezond. De toren is overigens zeer knap gemaakt in smaakvolle kleuren’.
‘Kun je zeggen waarom je het mooi vindt?’, vraag ik.
‘Nee jong, dat kan ik niet. Ik voel gewoon wanneer iets mooi is. Wanneer ik iets niet mooi vind zeg ik niets’.
Bij ieder volgend werk heeft hij wel iets te zeggen. We staan wat langer stil bij de werken van de prijswinnaars en zijn allebei onder de indruk van het stilleven met de laboratoriumglazen. Dat je met garens zo mooi de ruimtelijkheid en de transparantie van glas kunt weergeven.
Verrassend zijn de verschillen in interpretatie van het thema. Naast vlakke stillevens als schilderijen uitgevoerd, zijn er veel ruimtelijke invullingen. De werken variëren ook sterk qua afmeting, kleur en techniek en wij vinden mede hierdoor de tentoonstelling zeer aantrekkelijk.
Onze weg gaat verder van bewondering naar verwondering. Wanneer we alle werken hebben gezien, wandelen we terug naar zijn bureau. Ik help Andreas Coumans weer in zijn stoel en geef hem ter afscheid mijn mooie catalogus van ‘Still Life’ in bruikleen.
De koffie aan de grootste stamtafel van Horst is heerlijk.

Piet Geurts,
‘Still Life’ was te zien in het voorjaar van 2009.